COLUMN: Komeet boven Rotterdam

19 december 2014
in Category: CENTRUM, COLUMNS
0 2033 3
COLUMN: Komeet boven Rotterdam

COLUMN: Komeet boven Rotterdam

Na 333 jaar stond de komeet ISON weer aan het Rotterdamse firmament. Dit keer wel genaamd maar op 2e kerstdag 1680 zonder genaamd te zijn. Bij haar laatste verschijning werd zij slechts door de oplettenden gezien met name in de omgeving van Spijkenisse. Want daar was het zicht helder genoeg om haar te kunnen aanschouwen en te bewonderen.

In de tijd van de Rotterdamse stadsfilosoof Pierre Bayle (1647-1706) leidde het zien van de komeet tot veel commotie in het bijzonder over de betekenis van het bovennatuurlijk verschijnsel. Pierre Bayle hield dit fenomeen tegen het licht en schreef zijn gedachten op in een van zijn eerste grote werken genaamd het ’Pensees Diverses’ (1683). Hierin gaf hij zijn kritiek en kanttekeningen over de uiteenlopende vormen van geloof en bijgeloof en maakte hem daarmee een belangrijke vertegenwoordiger van de radicale verlichting. In de jaren erna zou zijn gedachtegoed heel de wereld over gaan en velen verlichte inzichten geven.

Het is exemplarisch te noemen dat er destijds zo veel aandacht was voor het verschijnen van de komeet. In die tijd verspreidde het nieuws zich grotendeels van mond tot mond want slechts weinigen konden lezen en schrijven. En reikte het leven van velen niet verder dan de stadsmuur of even daar voorbij. Ook even exemplarisch is dat de recente verschijning van ISON aan menigeen voorbij is gegaan. En dat is niet zozeer alleen te wijten aan het wolkendek boven de stad. De hedendaagse stortvloed aan informatie lijkt de gemiddelde mens dusdanig te overspoelen dat het waarnemen van een soortgelijk fenomeen op voorhand al buiten het zicht valt of al snel weer vergeten wordt.

Een interessant gegeven. Noemen ze ook dat niet vervreemding of misschien beter ‘de ontvreemding’? Dan te bedenken dat een overgroot deel van onze maatschappelijke tijdsmechanismen gebaseerd zijn op oriëntaties in het bovennatuurlijke buitenaardse? Want na 24 uur zijn we een dag verder en staan we weer voor het zelfde punt voor de zon: “opstaan of blijven liggen”. Na een week beginnen we aan een nieuwe reeks, beginnen we weer van voor af aan?! Na pakweg iets meer dan vier weken kijken we opnieuw naar de maan. En na 12 maanden beginnen we weer opnieuw. En zo ook worden we bij onze geboorte onder een zeker sterrenbeeld op de aarde gezet.

Maar hoe dan toch moeten we een regelmaat van 333 jaar beschouwen? Daar waar menigeen toch ook niet verder lijkt te kunnen kijken dan de neus lang is en een ieder zijn eigen standpunt heeft om een kwestie te beschouwen. En daarmee ook haar eigen lichtinval, zienswijze en ook unieke blinde vlek ? Het is daarom goed om niet overal met je neus boven op te zitten. Want voordat je het weet loop je een verkoudheid op, stoot je hem/haar of krijg je wellicht hoofdpijn als je te lang scheel blijft kijken. Nee, laten we dan met regelmaat afstand nemen. Dan zien we een bredere horizon en een beter perspectief met minder kans op hoofdpijn.

En wat we dan wel zien of geloven of geloven te zien? Een aantal dingen weet ik zeker. Dat ik weet onder welke sterrenhemel ik geboren ben maar niet weet welke ik als laatste zal zien. Dat we op 1 januari weer een nieuw jaar beginnen en dat we dan weer 52 weken verder zijn. Dat over 333 jaar de komeet waarschijnlijk weer voorbij zal gaan. En dat er bij het begin van onze jaartelling er ook drie wijzen waren die zich lieten leiden door een ster aan het firmament.

Met dank aan Pietje Belle en vitamine D.

 

Evert van den Oever

Foto: Ytze van der Sluis, geïnspireerd op schilderij van Lieve Verschuier (1680)

 

Licht geeft zicht

in een tijdsgewricht

Verlicht ontlast, belicht ontkracht

verstand verstaan

Bestaan vergaan

en verder gaan

Verlichte Geest geef zicht

Verlichting Verzuchting

Verrichting Verwachting

Opluchting

en Lacht

In kracht van Licht inzicht

 

 

Reacties

stuks

, ,