COLUMN: Uw burgemeester is van schietpartijen

17 oktober 2015
in Category: COLUMNS, ZUID
0 1568 0
COLUMN: Uw burgemeester is van schietpartijen

COLUMN: Uw burgemeester is van schietpartijen

Beetje geheimzinnige uitnodiging die ik van een ambtenaar ontving om met de burgemeester te komen praten ‘over de Afrikaanderwijk, maar wel in Katendrecht, zodat we vrijuit kunnen praten’. Met een beetje googelen had ik het onderwerp zo te pakken: de rakkers van wijkveiligheid hebben een nieuw speeltje en het heet ‘ondermijning’.

Ik leerde heel wat uit de nieuwste Rotterdamse veiligheidsnota. Het is nog altijd niet pluis op Zuid en men doet daar wat aan. Zo subsidieert de gemeente verhuurders bij het plaatsen van hang- en sluitwerk – maar niet in de Afrikaanderwijk – en brengt men de potentiële daders van high impact crimes (roofovervallen en zo) in beeld – maar niet in de Afrikaanderwijk. Wel heeft men er toestemming opgehaald om gegevensbestanden te koppelen ter bestrijding van adresfraude. En nu dus ondermijning.

Tout Afrikaanderwijk was die maandagavond in sjiek Belvedère aanwezig. Wie we niet konden plaatsen maakte zich via handopsteking bekend: een smaldeel veilgheidsambtenaren en een regiment politie in burger. Alleen de beveiligers van Aboutaleb waren herkenbaar in uniform. De burgemeester gaf een toelichting: ondermijning is synoniem aan witwassen en er gaat naar schatting zo’n 20 miljard in rond. Op een bruto nationaal product van 700 miljard viel het me eigenlijk wel mee. Groot bezwaar van de burgemeester is dat het de sfeer zo verziekt en daarom moeten we er met z’n allen wat aan gaan doen. En daarna gingen we in tafels uiteen. Over witwassen kan ik heel wat vertellen maar ik wens een beroep te doen op the 5th amendment waardoor ik mezelf niet in de problemen hoef te brengen. Zo bedacht ik me dat er bij de HH projectontwikkelaars wellicht meer te halen is. Maar op een enkele liquidatie na weten die zich vanzelfsprekend beter te gedragen in de kringen waar onze burgemeester meestens verkeert. Ik zou witheet worden als men nu met de stofkam op zoek ging naar de bijstandsmoeder die de ramen lapt bij een oudje wiens thuiszorg onthouden wordt.

De reacties van de tafelgenoten waren voorspelbaar. Dit soort avondjes pleegt voor overheidsdienaren masochistiese trekjes te hebben. Nu de gemeente je nodig heeft kan je leeglopen over al die keren dat je tevergeefs aan de bel gehangen hebt. Bijzonder was de meneer die een huis had gekocht boven een kroeg in de Afrikaanderwijk en zich beklaagde dat de DCMR niets aan de geluidsoverlast wenste te doen. Volgens hem kon je de lepeltjes in de koffiekopjes horen rammelen. Hij bleek met het café samen in een Vereniging van Eigenaren te zitten, dan zou je toch wat aan plafond-/vloer-isolatie kunnen doen? De relatie is echter grondig verziekt sinds de klanten bij hem kogelgaten in de deur hebben gejaagd. Daar had meneer een punt. Grootste ergernis was dat hij na vijf schietincidenten de wethouder van veiligheid, Joost Eerdmans, een brief had gestuurd waar nooit antwoord op gekomen was. Daar brak de burgemeester op in: ‘U heeft de brief naar de verkeerde gestuurd, wethouder Eerdmans gaat niet over schietpartijen, daar ben ik van’; quod erat demonstrandum.

Ik hou er een klassiek model van socialisme op na en wenste mijn tafelgenoten mee te geven dat een overheid, die toestaat dat grote gebieden en groepen zich in armoede wentelen, een klimaat laat voortbestaan waar criminelen hun voetvolk kunnen ronselen. Ahmed Aboutaleb gaat echter nog verder terug in de sociaal-democratiese geschiedenis, nog voor Theo Thijssen en Herman Heijermans zelfs. Hij pochte opnieuw over zijn armoedemars die we al uit het zomergasten-interview kenden en de verleidingen die hij altijd had weerstaan: ‘Arm waren we, maar netjes arm’. Dat deze Mohammedaan ontgaan is dat zelfs bisschop Muskens een arme toestemming heeft gegeven brood te stelen is hem niet euvel te duiden. Maar toch…

Tijdens de afsluiting van de avond gaf de burgemeester ons nog een tip als je hangjongeren voor je deur hebt staan: ‘Vraag ze de boodschappen naar boven te dragen’. Dat schijnt te helpen. Met de tafelvoorzitter nam ik het gesprek nog even door. Ik: ‘Zitten we weer, telkens de verplichte figuren’ – Hij: ‘Zonder dwarsliggers geen rails’. We kwamen overeen om het bij een volgende gelegenheid wat spannender te maken; hij schrijft van tevoren op wat mijn bijdrage zal zijn. En als hij het bij het rechte eind heeft hoef ik niet meer te verschijnen, bedacht ik me. Het onderwerp passeerde een dag later, op de tuin, nog eens de revue. Dat criminelen elkaar overhoop schieten vinden we niet eens zo erg, pas als ze missen wordt het vervelend. Maar dat jongetjes die het op school niet redden, geronseld worden om boodschappen te rijden vinden we erg. Zelfs als het is om de medicijnen van een zieke oma te betalen die het ziekenfonds niet vergoedt.

 

In 2003 organiseerde Freehouse een tour de chant op bijzondere plekken. In de wasserette aan de Pretorialaan gaf Lenya een bijzonder concert; oorstrelend witwassen.

Frank/Janine

Deze tuinman (m/v) mag trots terugkijken op wat de Afrikaandertuin geworden is maar neemt telkens verkeerde beslissingen. De wereld een beetje leuker maken levert wel populariteit op maar geen kaviaar op de toast. Frank/Janine gelooft in karma: wie goed doet… komt op zijn/haar pootjes terecht.

 

 

Reacties

stuks

, , , , , , , , ,