De wijken van de toekomst

22 maart 2015
in Category: CENTRUM, ZUID
0 1633 0
De wijken van de toekomst

De wijken van de toekomst

Het was NLdoet, het ‘leukste dagje uit’ van het Oranjefonds en de bewoners van de Rotterdamse ‘achterstandswijken’ sloegen afgelopen twee dagen de handen ineen in met de tuinman (m/v), Wilco de wijkagent en heel veel nieuwe handjes van buiten de wijk. Van (in het begin) mopperende pubers tot scheppende bureauzitters, van gelovige Amerikanen tot medewerkers van Woonstad, begeleid door plantenbakken, stoeptegels, compost, houtsnippers, harken, scheppen, Lego, kwasten en popcorn, werden er op de 17 door Creatief Beheer geïnitieerde NLdoet-klussen letterlijk bergen verzet. Maar wat was de belangrijkste boodschap van deze dag en hoe werd deze dag in het groen ervaren?

IMG_8557Mijn NLdoet begon op buurthuis De Arend. Het leger nieuwe vrijwilligers dat NLdoet met zich meebracht was al enkele uren in de weer. Zo ook Racien, Keyandra, Srdan, Daan, Mirza, Nick, Bianca en Anika, leerlingen van de vmbo-opleiding van het Grafish Lyceum te Rotterdam. Allemaal kwamen ze uit Noord en ze deden vooral hun best om er stoer uit te blijven zien met hun hark in de hand. In tegenstelling tot de anderen op de tuin, waren zij hier niet geheel vrijwillig. Het Grafish Lyceum gebruikte NLdoet als alternatief voor de maatschappelijke stage. “Ik heb net nieuwe schoenen en ze zijn nu al helemaal vies”, zei Bianca. Wat zij vooral lastig vonden was dat ze het voor niks moesten doen. “Zou u een artikel schrijven voor niks?” – “Dat ben ik op dit moment aan het doen”, was mijn antwoord. Dat zette ze wel even aan het denken, ook al waren ze het nog steeds niet met me eens dat het nut had wat ze deden. Srdan had het logischer gevonden dit in zijn eigen wijk te doen, dan zag hij tenminste nog voor wie hij het deed. Ik hoopte maar dat hij er deze dag nog achter kwam dat de mensen die in het andere deel van de tuin stonden te werken ook buurtbewoners waren. “Iemand moet een start maken”, zei de begeleider (ouder van een van de kinderen), het jammere was dat hij zelf stond toe te kijken. Als hij nu eens begon met stront scheppen dan hadden zij het wellicht niet ervaren als kinderarbeid. Op een ander deel van de Arend werd gelijk dat verschil gemaakt: mensen uit het Samenlevingswerk-vrijwilligerstraject, hun baas Luc, stagiaires van Creatief Beheer en tuinman(m/v) Marianne waren druk in de weer. “Ik tuinierde altijd met mijn opa”, legde een van de twee stagiaires mij uit. Deze van oorsprong Poolse jongen werkte niet alleen in de tuin vanwege het buitenzijn, hij wilde graag verder in het groen. Hij leerde veel over de planten van de tuinman(m/v) en vond het, net als zijn collega stagiair Michelangelo, leuk om een praatje te maken met de mensen die zich op en om de tuin begaven. Michelangelo ging na zijn bouwopleiding niveau 1 een koksopleiding doen, maar hij ging juist dat praatje en het buitenzijn missen. IMG_8558Toen ontmoetten zij voor het eerst Rini Biemans, aartsvader van Creatief Beheer. Excentriek als hij is stak hij gelijk van wal met zijn verhaal. Rini staat vierkant achter zijn tuinmannen(m/v), zo vierkant dat het wel eens leidt tot felle discussies. Dit gebeurt echter nooit met de bewoners van zijn geliefde wijken en zo ook niet met deze bouwstudenten. “Wij als Creatief Beheer gaan de nieuwe grootstedelijkheid in deze wijken mee-ontwikkelen”, zei Rini, “Hier heb je alles; Polen, Turken, Marokkanen, Hollanders en jij komt uit Curaçao denk ik, hè?” Michelangelo knikte. “Hier heb je alles en als we hier goed samen kunnen leven, dan bevinden we ons in de wijken van de toekomst”. En deze Creatief Beheer-filosofie was door tuinman(m/v) Annemarie, het organisatorische brein van deze twee dagen NLdoet, perfect doorgevoerd in alle tuinklussen.IMG_8564

De nieuwe handjes op de tuin waren mooi verdeeld door alle projecten, zo ook op de Carnissetuin waar de mannen van Marsh, samen met de kleine mannen van het Grafisch Lyceum en een aantal zendelingen van een christelijk genootschap, een grote berg compost trotseerden. “Dit is eens wat anders dan op kantoor achter de computer zitten.” Vanuit het bedrijf gingen ze zich gezamenlijk eens een dag ergens anders nuttig maken. Hun kantoor in het Groot Handelsgebouw was voor één dag leeg en zoals alle anderen waren zij op de plek neergezet waar zij het meest tot hun recht kwamen. Diegenen die vonden dat ze hun spierballen moesten laten zien stonden eindeloos te scheppen, en wie die dat net iets minder belangrijk vond liep heen en weer met een kruiwagen. De tuinmannen begeleidden de voortgang, maar legden niemand hun wil op. Zo is er tijdens zo’n dag  ruimte om ideeën te laten opborrelen.  Sommigen ontdekten nieuwe kwaliteiten bij zichzelf en anderen zagen kwaliteiten ontstaan die ze wellicht niet verwacht hadden bij de mensen om hen heen .

IMG_8570IMG_8569IMG_8581Tuinman(m/v) Douwe was op zijn beurt blij met de bergen houtsnippers en aarde die slonken en tuinman(m/v) Rene was de touwtjes aan het spannen op het veld waar de groente geteeld ging worden. De vogels moesten buiten de deur worden gehouden anders lag alles over een paar weken weer overhoop en er werd vandaag zoveel bereikt in 1 dag. Volgens Rene ging de groene invasie in Rotterdam nog niet snel genoeg, er ligt zoveel terrein braak in Rotterdam en het is zo belangrijk. “Vroeger hadden we allemaal een moestuin, nu hebben we ons uit gemakzucht afhankelijk gemaakt van de supermarktketens”, zei Rene. “Het is gezond om buiten te zijn, het is goed voor de sociale cohesie en het is goed voor de zelfredzaamheid van de mens.” Ik kon niet anders dan hem gelijk geven, ook al heb ik zelf niet zulke groene vingers. “Het is half vier”, zei een van de jongens van het Grafisch Lyceum, hangend op zijn schep tussen de mannen van Marsch. “Hebben we nog een vacature vrij?”, grapte een van de gasten tegen de anderen. “Deze jongen komt er wel”, vervolgde hij. Dit had het gewenste effect. Omdat de tieners hier tussen de anderen waren geplaatst en niet in een groep begonnen ze met vlagen het nut van hun werk in te zien en het zelfs een beetje leuk te vinden. De jongen heeft in ieder geval nog een half uur staan scheppen in dit bonte gezelschap. En in het laatste half uur werd de berg vakkundig weggewerkt.IMG_8576

“Moet je kijken wat je bereikt in een dag”, zei de enige vrouw van Marsh. Zij had de mannen deze klus in de maag gesplitst, maar dit leidde bij alle mannen van Marsch tot een voldaan gevoel, en hoewel bijna alle handjes die vandaag op de Carnissetuin waren niet uit de ‘achterstandswijk’ kwamen had iedereen de kracht van samen doen wel ervaren en dat was ook nog te zien toen men na het schoonmaken van het tuingereedschap door Annemarie naar de groepsfoto werd gedirigeerd. IMG_8590

Het vergt een bont gezelschap om de gewenste participatiesamenleving tot stand te brengen en precies dit maakt dat we naar de ‘achterstandswijken’ moeten gaan kijken als de wijken van de toekomst. Zaterdagmiddag 13:00 belandde ik in mijn laatste NLdoet-ervaring. En net als een paar weken terug was het feest in de Allard Piersonstraat. Wat kan ik hier nog over zeggen; de tuinman was in zijn element, de buurt had de Barbapapa’s al omarmd, vandaag werden de bakken gevuld met éénjarige planten en bloemen. Alles werkte hier samen, Woonstad deelde plantenbakken uit voor aan de hangers langs de huizen.

IMG_8606IMG_8602IMG_8601

 

 

 

 

 

De buurtbewoners mochten deze zelf vullen, de kinderen waren aan het voetballen, gaten aan het graven voor nieuwe planten, mozaïeken aan het maken van Lego die vervolgens werden ingegraven tussen de stoeptegels. Een van de buurtbewoners had een popcornmachine geïnstalleerd en er werd volop geschilderd aan borden voor bij de plantenbakken, met daarop pakkende teksten. Als klap op de vuurpijl ontmoette Rini de (voor hem tot op heden onbekende) broer van de tuinman, want Wilco, de wijkagent van deze buurt gebruikte zoals mij bekend, dezelfde waarde. De boodschap van de afgelopen twee dagen, of je nu wijkagent bent, tuinman (m/v), of wethouder: breng je kennis en kunde op straat, stel jezelf nooit boven de bewoners, neem ze serieus en dan zijn we op de goede weg. De Hofstedebuurt behoort zeker tot de wijken van de toekomst, daar was zelfs een van haar oudste bewoners van overtuigd en toen begon tot ons aller plezier op deze regenachtige dag ook nog de zon te schijnen.

IMG_8597

 

Rik Moonen

 

Rik Moonen komt uit het Zuiden, is sinds 2,5 jaar Rotterdammer en is verliefd geworden op het leven in de stad. Is een streber en hoewel hij zelf niet zou durven zweren dat hij iedereen begrijpt, creëert hij middels trainingen en workshops ruimte voor (persoonlijk) sociaal contact in de woon- en werkomgeving, zodat mensen elkaar beter begrijpen, zich prettiger voelen en beter functioneren.

 

 

Reacties

stuks

, , , , , ,