COLUMN: Desinteresse

28 maart 2015
in Category: COLUMNS
0 1522 0
COLUMN: Desinteresse

COLUMN: Desinteresse

Nieuws over verkiezingen in Rotterdam wordt vrijwel altijd vergezeld door de zin “een historisch lage opkomst”. Het is algemeen bekend dat de Maasstad niet bepaald staat te trappelen om het rode potlood te mogen gebruiken. Dit jaar was het ook niet anders. Ondanks de groepjes felgekleurde hesjes die je bij het station een folder in de hand drukten en de verkiezingsborden waar druk over elkaar heen werd geplakt.

Slecht 35 procent van de Rotterdammers heeft de moeite genomen om naar de stembus te gaan. Dat betekent dat de overige 65 procent, op een enkeling na die zijn of haar stempas verloren had, een desinteresse heeft voor onze democratie. Ik zal die mensen niet veroordelen, sterker nog, ik snap het heel goed. Hetzelfde circus, andere clowns. Eerlijk is eerlijk, ik vond het ook moeilijk om me te interesseren voor de waterschappen. Ik zou het op prijs stellen als we niet overstromen en ik reken erop dat de overheid dat voorkomt. Daar betalen we belasting voor. Welke bureaucratische laag daar voor gaat zorgen zal me eerlijk gezegd een worst wezen.

Toch is die desinteresse gevaarlijk. De maatregelen die in Den Haag worden verzonnen zijn juist in een grote stad beter zicht- en voelbaar dan in een Overijssels dorp, waar de inwoners wel op komen dagen als er gestemd moet worden.

Want door die desinteresse kan een partij als de VVD ongestoord verder regeren. De partij die regelmatig bestuurders levert die niet vies zijn van kwijtgeraakte bonnetjes en gesjoemel met grote sommen geld. Sterker nog, die mensen worden gewoon opnieuw beëdigd in de Tweede Kamer. Ik heb het hier uiteraard over Fred Teeven. De man die het lef heeft om een journalist toe te snauwen “dat het hem op dit moment geen donder aangaat”, waarom hij weer geïnstalleerd is nu er een juridisch onderzoek naar hem loopt. Nee, dat gaat ons geen donder aan. Vooral je mond houden, zo gaat dat nou eenmaal. Als de volgende verkiezingen weer komen zal ik weer vriendelijk proberen over te komen en dan zijn jullie dit toch allemaal weer vergeten.

Blijkbaar komt de desinteresse van twee kanten.

Zonder in ‘vroeger was alles beter’ retoriek te vervallen lijkt het alsof de politiek sinds Pim Fortuyn hard achteruit is gegaan. Ik heb een verkiezingsdebat half bekeken en het niveau was bij vlagen beschamend. De stelling waarover werd gedebatteerd werd zo snel mogelijk van tafel geveegd waarna de lijsttrekkers vrolijk verder gingen met modder gooien. Elke partij, van het linkse tot het rechtse spectrum, is meer bezig met elkaar onderuit te halen en makkelijk te scoren. Als er een coalitie gevormd is wordt er zoveel water bij de wijn gedaan dat er amper een wijnsmaak terug te vinden is. Bovendien kan dan niemand echt aansprakelijk gehouden worden. Dat komt ook handig uit. Sommige clowns stappen ergens uit en gaan voor zichzelf beginnen. Andere clowns moeten met een royale som aan wachtgeld opstappen omdat ze het te bont hebben gemaakt. Het circus draait in ieder geval door.

Soms blaffen de honden in Den Haag, zo ook deze week wanneer bekend werd dat de top van ABN AMRO zichzelf nog eens extra gaat belonen met een ton. Het toont aan dat er werkelijk niets veranderd is aan de arrogantie en wereldvreemdheid van de bankiers. Schaamteloos de zakken vullen terwijl het percentage werkzoekenden nog altijd historisch hoog is. Het is inderdaad een schande. De heren (want dat zijn het allemaal nog steeds) verdedigen zichzelf met het argument dat hun beloning in schril contrast staat met landen om ons heen. Wat ik altijd een belachelijk argument gevonden heb. Mijn moeder noemde me vroeger altijd een ‘jij-bak” als ik met dat soort argumenten op de proppen kwam. In Nederland is het ook veiliger dan in Syrië en onze persvrijheid is beter dan Rusland, maar dat betekent niet dat we maar moeten stoppen met de inzet voor deze twee zaken.

Maar het blijft bij blaffen, want bijten kunnen ze simpelweg niet in Den Haag. Ze kunnen een zekere (gespeelde) verontwaardiging uiten, maar laten het daarbij. Dat krijg je er van als je de markt in alle facetten van de maatschappij los hebt gelaten. Ze weten heel goed dat het klimaat waar zij moedwillig voor gezorgd hebben juist dit soort excessen in de hand werkt. Sterker nog, Gerrit Zalm, nu de topman van ABN AMRO, was een van de architecten. De cirkel is rond. Als het straks weer fout gaat hebben we altijd het belastinggeld nog, om de bankiers te redden van hun eigen ondergang. Waarna we ze vrolijk verder laten gaan om maar te hopen dat het niet nog een keer zo ver kan komen. De loonsverhogingen laten zien dat er fundamenteel niets veranderd is. Het is wachten op de volgende explosie van de tikkende tijdbom. Dat Jan met de korte achternaam zijn baan dan weer verliest en flink achteruit gaat in zijn koopkracht is dan weer een vervelende bijkomstigheid.

Ik hoop dat de virtuele nummerpositie van de Partij voor de Vrijheid mensen beweegt om te gaan stemmen. Ik denk dat een coalitie met deze mensen aan het roer, gecombineerd met een stad waar rond de 175 nationaliteiten samenwonen, niet bepaald een positief effect zal hebben op de sociale samenhang. Je moet bruggen bouwen in plaats van hekken. Ook de kunst- en cultuursector; immers een linkse hobby, zal het zwaar te verduren krijgen. Juist die sector probeert mensen met elkaar te verbinden en ondanks alle verschillen toch een gemeenschappelijke deler te vinden. Iets wat Rotterdam harder nodig heeft dan repressie en tweedeling.

Hopelijk wordt de desinteresse bij de volgende verkiezingen omgezet in verontwaardiging.

 

Mink Lammertink

 

Mink Lammertink (27) is filmmaker. Hij heeft een grote interesse in de maatschappij en Rotterdam in het bijzonder. Tekent en schrijft ook een beetje. Dit alles graag met een goede kop koffie.

 

 

Reacties

stuks

, , ,