COLUMN: Overleven tijdens komkommertijd

8 augustus 2015
in Category: COLUMNS
0 2285 2
COLUMN: Overleven tijdens komkommertijd

COLUMN: Overleven tijdens komkommertijd

Voordat ik voor mezelf begon wist ik nog niet zo goed wat het betekende, maar momenteel is het ook bij mij komkommertijd. Ik probeer het te zien als noodzakelijk kwaad, iets waar je doorheen moet. Natuurlijk, rust en een tijdje ertussenuit is goed, echter: mijn vakantie duurde dit jaar slechts een week. Veerle (mijn vriendin) kon met haar nieuwe baan slechts vijf dagen vakantie opnemen en ik had mezelf er op ingesteld het daar ook maar mee te doen. Nu weet ik dat ik minder presteer als er geen deadline is op korte termijn. Toch met frisse moed begonnen resulteerden vele mailtjes in ‘Dank voor uw bericht, tot 23 augustus 2015 ben ik niet aanwezig. Vanaf maandag 24 augustus zal ik e-mail weer beantwoorden’. Weg positieve energie.

Ik weet van mezelf dat ik een onrustig type ben en tegen mezelf zeggen dat het volgende week af moest terwijl het in september pas klaar hoefde te zijn hielp ook niet. In deze rusteloosheid begon ik maar met het opruimen van mijn kantoor, dit is echt iets wat ik iedere onrustige ondernemer in komkommertijd kan aanbevelen. Het opruimen was jammer genoeg eindig, zeker omdat ik minder rommel bleek te hebben dan ik dacht. Met een iets leger hoofd ging ik op zoek naar een nieuwe motivator.

Om de onrust te doorbreken bedacht ik mijn komkommertijd dit jaar een andere wending te geven. Mijn zwager was een maand in Zuid-Amerika, zelf woont hij aan de oude gracht in Utrecht en hoewel ik Rotterdam niet graag verlaat was een ander onderkomen voor deze weken misschien wel goed. Mijn agenda was zo goed als leeg en met een vriendin die kickt op een schoon en net huis (en dat heeft haar broer) was de stap snel gemaakt. Tassen gepakt, Joop (konijn) ging mee in zijn reiskoffertje en zo stonden we op de trein te wachten in Rotterdam-Noord.

23

Eenmaal elders blijkt dat een ding in zo’n zomervakantie: altijd tijd voor overdenkingen en zo komt bij mij vaak naar voren dat ik me weer te druk heb gemaakt over ‘dingen’ het afgelopen jaar. In je gedachten dat iedereen gek is als ze niet mee zouden werken aan jouw grootse plannen vergeet je soms bij jezelf te blijven. Zo vergat ik een van mijn gouden regels: ‘ga eerst in de schoenen van een ander staan en probeer te bedenken hoe het voor hem of haar is’. Als sociaal ondernemer schurk ik met projecten als Mijn Rotterdam steeds meer tegen het nieuwe welzijn aan, iets waar met de grote decentralisaties veel aandacht voor is. Dit betekent ook dat ik steeds meer te maken krijg met grote instellingen en gemeenten. Organisaties die op dit moment zelf een verandering ondergaan maar die ook vooral zoekende zijn naar de juiste vorm. Iets wat mij niet snel genoeg kan gaan en er is ook genoeg aandacht voor mijn ideeën. Maar financiering gaat niet vanzelf of soms zijn potjes zijn al besteed en wat doe je dan? Dit voelt als een muur waar je tegenop loopt. Echter ben ik niet de enige die er last van heeft en weet ik ook heel goed dat het grootste deel van de ambtenaren vooruit wil maar dat er bij de gemeente een systeem heerst dat je niet in een dag verandert. En er zijn ook lichtpuntjes: nu het daar ook komkommertijd is worden dingen over de zomer heen geheveld, maar net voor de zomer werd wel akkoord gegeven op ‘right to challenge’; het recht om als bewoner de gemeente uit te dagen taken van hen over te nemen. Kantelen kost blijkbaar gewoon tijd en dat vraagt onrustige mensen zoals ik om geduld.

Terwijl er over de Oude Gracht een  boot uitbundige vrijgezellen voorbij vaart bedenk ik me dat het ook belangrijk is om van tijd tot tijd even stil te staan. Even iets anders te doen waar je zelf ook blij van wordt en jezelf rust te gunnen. Zoals vanavond maar eens een avondje ouderwets stappen met mijn twee oude huisgenoten. Terwijl langzaam de rust in mijn hoofd terugkeert begin ik te begrijpen waar de komkommertijd goed voor is. Als ik opsta om boodschappen te gaan doen zie ik Joop in de hoek van de kamer languit in zijn hok liggen. Hij begrijpt volgens mij sowieso niet waar ik me druk over maak.

4

 

Rik Moonen

 

Rik Moonen komt uit het Zuiden, is sinds 2,5 jaar Rotterdammer en is verliefd geworden op het leven in de stad. Is een streber en hoewel hij zelf niet zou durven zweren dat hij iedereen begrijpt, creëert hij middels trainingen en workshops ruimte voor (persoonlijk) sociaal contact in de woon- en werkomgeving, zodat mensen elkaar beter begrijpen, zich prettiger voelen en beter functioneren.

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

stuks

, , , ,